Kuchnia niemiecka - to zbiorcza nazwa kilku popularnych kuchni regionalnych z różnych regionów Niemiec. Kuchnia niemiecka wbrew obiegowym opiniom jest bogata w różnorodność potraw i dań. To bogactwo tradycji wykracza poza uznane stereotypy dotyczące konsumpcji piwa, podawanego z wieprzowiną, kapustą i ziemniakami. Lokalne praktyki kulinarne, i wielość składników wzbogacone doświadczeniami sąsiadów wpływają na współczesny obraz kuchni niemieckich. W kuchni niemieckiej można spotkać wpływy włoskie, greckie, hiszpańskie, tureckie, polskie, czeskie i słowackie oraz dalekowschodnie.

Istnieje w Niemczech, wiele potraw regionalnych, z których niektóre stały się symbolami całego kraju. Zwyczaje kulinarne różnią się od siebie w zależności od regionu. Na zachodzie, w Schwarzwaldzie i Badenii-Wirtembergii skupiają się wpływy sąsiadów: Szwajcarii, Francji. W tamtejszej kuchni dużą rolę odgrywają warzywa. Na południu jada się o wiele tłuściej, czego przykład stanowi Bawaria.
Do narodowych potraw niemieckich zaliczamy: zupę z węgorza na rosole wołowym, i golonkę z kapustą lub grochem puree.

Powszechnie na skutek nadmiaru tłuszczu i mięsa kuchnię niemiecką uważana była za "ciężką". Pod tym względem bardzo zbliżona do kuchni niemieckiej jest kuchnia austriacka. Potrawy z kuchni niemieckiej cechuje duże kaloryczność i pożywność zarazem. Niemcy słyną z zamiłowania do ciężkich, tłustych posiłków (,,ma być dużo, tłusto i dobrze"), choć nie brak również wielbicieli świeżych warzyw i sałatek. W Niemczech nie brak gospód serwujących wiejskie bądź domowe jadło.

Weisswurste (biała kiełbasa z dodatkiem słodkiej musztardy) oraz Rostbratwurste, to specjalność Brandenburgii, natomiast Kasespatzle są specjalnością Bawarii, danie przygotowuje się z domowego makaronu, prażonej cebuli i roztopionego sera żółtego. Do teutońskiego undergroundu, należą serwowane w berlińskich knajpkach Eintopfe, czyli pożywne zupy podawane jako odrębne dania, istnieje ponad 40 rodzajów takich zup. Kuchnia berlińska serwuje również coś w rodzaju substytutu posiłku - Rostbratwurste, czyli kiełbaski z rusztu. Berliński Hackbraten, jest specjalnością z mielonego mięsa suto doprawionego czosnkiem, w wersji czosnkowej jest tu również niemiecki Bratkartoffeln. Bardzo bliską do kuchni niemieckiej jest kuchnia austriacka. Specjalnością tej kuchni jest: zupa z knedlami, sznycel po wiedeńsku, strudel jabłkowy z rodzynkami i cynamonem podawany z bitą śmietaną, słodkie knedle z morelami, risotto z dynią i kiełbasą

Niemcy spożywają znaczne ilości makaronu (Nudeln), głównie w południowo-zachodnim zakątku kraju. Znane są pieczone kluski (Schinckennudeln), niektóre są z dodatkiem ziemniaków (Schupfnudeln). Również spożywa się kluski gotowane na parze - Dampfnudel. Kuchnię regionu Szwabii wyróżniają kluski zwane Spätzle i Maultaschen.

W Niemczech chleb jest bez wątpienia podstawowym artykułem spożywczym. Podróżując po tym kraju, możemy znaleźć około 300 różnych gatunków chleba i około 1200 mniejszych jego części jak np. bułki, rogaliki, paluszki lub precelki.

Na rynku niemieckim dostępna jest różnorodność warzyw i owoców. Jednak królową wszystkich warzyw na stole niemieckim jest tradycyjnie kapusta, która stanowi podstawy wielu receptur i przetworów. Do najbardziej preferowanych należą przede wszystkim kiszona kapusta, sałatki z czerwonej kapusty, lub startej (Rotkhol), gotowanej ze smalcem, z dodatkiem cukru i octu. Zieloną kapustę marynuje się jako Sauerkraut, czerwoną zaś gotuje z jabłkami w celu sporządzenia Apfelrotkohl. Popularny jest kalafior i brukselka. Istnieje wiele potraw sezonowych na bazie grzybów, szparagów lub rzepy. Sezon na szparagi trwa od kwietnia do czerwca. Wtedy to wiele restauracji serwuje specjalne, szparagowe menu. Seler jest również popularnym warzywem w kuchni niemieckiej. Jesienią Niemcy przygotowują dania z dyni. Cebula obecna jest w wielu daniach, głównym składnikiem jest potrawie zwanej Flamekuchen. Sałatki z sałaty, ogórków, buraków, marchewki czy korniszonów traktowane są często jako przystawki. Niemcy lubią przetwory z suszonych owoców. Jabłka są składnikiem znajdującym się w szeregu wielu niemieckich deserów, jak również dań głównych. Wiśnie są dodatkiem przy wypieku ciast.

Ziemniak jest niezbędnym składnikiem każdej kuchni niemieckiej. Można je znaleźć w tradycyjnych niemieckich sałatkach ziemniaczanych, puree, potrawach z ziemniaka gotowanego, smażonych na patelni (Bratkartoffeln) lub w pierogach (Kartoffelknödel). Frytki pojawiły się w kuchni niemieckiej około roku 1960, pod wpływem kulinarnych zwyczajów wakacyjnych panujących w Belgii i Holandii .

Kuchnia niemiecka wyróżnia się dużą różnorodnością dań z wieprzowiny, cielęciny, wołowiny, baraniny, drobiu, dziczyzny i ryb. Popularne są też dania z mięsa mielonego. Do dań mięsnych podaje się z reguły sosy brunatne, zaprawiane mąką. Stałym składnikiem menu niemieckiego jest wieprzowina. Niemcy przetwarzają ja na wszelkie sposoby: różnorodne gatunki kiełbas, kiełbasek (frankfurterki), doskonałe wędliny. Jest ona również głównym składnikiem kiełbasy - nie tylko popularnej przekąski, lecz i podstawowym elementem kuchni niemieckiej. W dniu św. Marcina, przypadającym 11 listopada na stołach króluje gęś. Zdarzają się nawet potrawy tak wyszukane jak gęsie pipki - nadziewane żołądki z pieca.

Bliskość Morza Bałtyckiego i Północnego zaspakaja rynek niemiecki w duża ilości ryb, m.in. takich jak śledź (wędzone lub marynowane), węgorz - jest podstawą zupy rybnej, lub flądrowatych. Wśród pokarmów można spróbować zupy z homarów i małży. W Niemczech wschodnich, znajdują się główne hodowle karpia. Dania z pstrąga są spożywany na terenie całego kraju. Z Jeziora Bodeńskiego, Starnberg i Ammersee pochodzi podawana na wędzono sielawa. Na północy Niemiec panuje duża różnorodność świeżych ryb morskich. Najbardziej znaną rybą jest pstrąg. Smakiem dorównuje mu również okoń czerwony, Rotbarsch, w smaku przypominający witlinka.

Wśród deserów szczególnie lubiany jest wywodzący się z Austrii Apfelstrudel - gorące ciasto z jabłkami. Farsz składający się z lekko kwaskowatych jabłek, rodzynek maczanych w rumie i cynamonu zawija się w płat cienkiego niczym papier ciasta. Do tego dodaje się gałkę lodów waniliowych lub bitą śmietanę. Apfelstrudel podaje się na gorąco.

Piwo jest tradycyjnym napojem całych Niemiec, gdzie produkowane jest w licznych gatunkach. Piwa niemieckie są wegańskie, to znaczy, że do ich produkcji nie stosuje się surowców pochodzenia zwierzęcego. Zgodnie z prawem bawarskim aby piwo mogło być piwem musi być wytworzone z czterech następujących składników tj. wody, ziarna, chmielu i drożdży. Tradycyjne niemieckie piwo nie jest pasteryzowane, podobnie jak i wiele rodzajów piwa amerykańskiego, pozwala to na wydobycie prawdziwego smak i aromatu chmielowego napoju. Najpopularniejszym gatunkiem jest tradycyjny Pilsner, w południowych Niemczech produkowane jest pszeniczne piwo Weizenbier - jasne i ciemne, w pobliżu Kolonii na zachodzie kraju produkowany jest gatunek piwa zwany Altbier. Co roku w Niemczech spożywa się ok. 100 mln hektolitrów piwa z lekką tendencją spadkową na korzyść wina, roczne spożycie tego napoju na mieszkańca waha się między 70 i 150 litrów w każdym regionie Niemiec.

Niemcy uwielbiają jedzenie w dużym gronie i biesiady. Największą biesiadą niemiecką jest Oktoberfest - święto piwa, podczas którego ten złocisty trunek leje się strumieniami. Wśród wielu gatunków do najbardziej znanych należą: pils - tradycyjne, gorzkawe, z wyczuwalnym aromacie chmielu lub weizen - białe z górnej fermentacji, o 50% udziale słodu pszenicznego. Podczas festynu jada się również wiele białej kiełbasy i golonki.
Wino jest również bardzo popularnym napojem, którego spożycie ciągle wzrasta. Główne obszary uprawy winorośli, położone są wzdłuż Renu, Mozeli, Mainz i Saławy, uprawiane są tu tradycyjne odmiany Silvaner jak i wiele innych. Czerwone wino jest bardziej popularne od wina białego. W Niemczech produkuje się również bardzo dobre wina musujące. Oprócz kawy i herbaty popularne są wody mineralne i soki owocowe.

Ze źródeł wynika, że pod względem doboru potraw nie było daleko idących różnic między kuchnią polską a obcą w tym również niemiecką, gdyż nasza starała się naśladować tamtą i stawiała na stół obok potraw własnych sprowadzane receptury obce. W XVIII w. nastąpiły duże zmiany w polskiej obyczajowości, wynikające ze wzmożonych kontaktów z Saksonią. Właśnie dzisiejszy kanon zachowania się przy stole, ukształtował się w tamtych czasach. Na przykład "Kawa od ludzi majętnych przeszła do całego pospólstwa, podniosły się po miastach kafenhauzy, szewcy, krawcy, przekupnie, ... i najostatniejszy motłoch udał się do kawy" . Polacy poznali herbatę u schyłku XVII w. Wtedy to dotarła ona do Polski przez Gdańsk i Drezno. Czekolada pojawiła się na początku XVIII w.". Asymilacja wynalazków kulinarnych sąsiadów powodowała, m.in. że kuchnia polska nabierała w gruncie rzeczy charakteru regionalnego. Ogólnie rzecz biorąc, poznańskie podobnie jak i Śląsk oraz Mazury z Pomorzem przejęło wiele cech kuchni niemieckiej, m.in. golonkę, kotlet schabowy, jednogarnkowe dania, kluski drożdżowe na parze itp.

Źródło: Wikipedia.