Kultury Bliskiego Wschodu, Kaukazu i Azji Środkowej pozostawały w ciągu tysiącleci w związkach nader bliskich, co odbija się także na sposobie przyrządzania potraw, używaniu podobnych przypraw i naczyń oraz na obyczajach związanych z jedzeniem. Jako podstawowego mięsa kucharze tego rejonu używają baraniny, ale także mięsa wołowego lub cielęcego, jedną z popularnych technik jest pieczenie niewielkich kawałków mięsa na rożnach wraz z warzywami. Podaje się je często z ryżem. Do najbardziej popularnych jarzyn należy bakłażan. Bardzo rozpowszechniona jest również fasola świeża i suszona, cebula i szparagi. Wiele z przypraw arabskich jest doskonale znanych w Polsce, np. czosnek, nać pietruszki, koper, ostra lub słodka papryka, pieprz, imbir, goździki, cynamon, wanilia, sok cytrynowy.

Ze względu na ogromny zasięg kuchni arabskiej, jej znaczenie w rejonie bliskowschodnim, wpływ na inne kultury, wydaje się ona być jedną z najpopularniejszych w Polsce. Wieloetniczność współczesnych państw arabskich i wielość splatających się lub konkurujących tradycji kulturowych powoduje, że pojęcie "kuchni arabskiej" jest tylko umowne.

Wśród mieszkańców tego rejonu słynna jest tzw. gościnność arabska. Gospodarz sadza gościa na honorowym miejscu i podaje mu "lyb muhammas" (prażone pestki arbuzów) lub "hommos" (groch włoski). Aby zaostrzyć apetyt gospodarz przyrządza doskonałą kawę. I zawsze pamięta o tym, by nie jeść szybciej niż goście - tak nakazuje arabski obyczaj.

Kuchnie Azji południowej (indyjska).

Podstawowym składnikiem kuchni indyjskiej jest curry - są to dużo gęściejsze odpowiedniki naszych zup, pewnego rodzaju gulasze. Dodatkami są bardzo popularny ryż (na południu i zachodzie) oraz ciapaty (placki przypominające nasze naleśniki), na północy. Przyrządza się curry warzywne, rybne, z krewetek, drobiu, z różnych gatunków miejsc, ostrzejsze lub bardziej delikatne. Większość potraw przyrządza się na tłuszczu (ghee, oleju kokosowego, sezamowego lub gorczycowego). Różnorodność przypraw używanych w Indiach jest wielka, są to m. in. kolendra, imbir, cynamon, goździki, czarny pieprz, gałka muszkatołowa, mięta, majeranek. Często warzywa przyprawia się ostrym sosem korzennym, zwanym chutney. Jako deser służą słodkie smakołyki - chałwa z marchwi, dyni, soczewicy, orzechów pistacjowych, mąki, kaszy manny i rodzynków. Innym przysmakiem jest kheer z ryżu lub kaszy manny, mleka, cukru i różnych orzechów.

Kuchnie Azji Wschodniej i Południowo - Wschodniej (indonezyjska, tajlandzka, birmańska, laotańska, wietnamska, chińska, koreańska, japońska).

Kuchnia seczuańska i humańska słyną z niezwykle ostrych potraw, podczas gdy wiele innych prowincji lubuje się w daniach słodkawych, łagodnych, by nie powiedzieć mdłych.

Dla kuchni japońskiej charakterystyczne jest szerokie użycie ryb, rozmaitych zwierząt morskich i wodorostów oraz dania z ryb surowych. Popularne są również zupy gotowane bezpośrednio na stole, w specjalnym garnku podgrzewanym węglem drzewnym, a także jedzenie tylko zanurzonych we wrzątku mięs, ryb i warzyw.

W kuchni birmańskiej bardzo popularne są zawiesiste zupy, jadane często na śniadanie i na kolację. Przyrządza się je zwykle z suszonych ryb albo krewetek. Do zup wkłada się makaron sojowy lub ryżowy, bataty, gotowane na twardo jajka. Jada się do nich niekiedy placki smażone na oleju, przygotowane np. z suszonego, łamanego grochu.

W Chinach, Japonii, Korei i Wietnamie popularnym warzywem jadanym zimą, jako podstawowy składnik dań mięsno - warzywnych i dodatek do zup, są kiełki sojowe.

Fragment zaczerpnięto z książki: "Kuchnie azjatyckie" Zofia Borzymińska, Krzysztof Gawlikowski, Wanda Macińska